Quo Vadis
„Quo vadis” ukazało się w odcinkach w gazecie polskiej. Sienkiewicz bardzo się przygotowywał do napisania tej powieści. Był kilkakrotnie w Rzymie. Bardzo dużo czytał dzieła dawnych historyków o Rzymie. Poznawał topografię Rzymu. Odzwierciedlił ją bardzo dokładnie. Od samego początku uzyskała przychylność. Dzięki temu stał się sławny międzynarodowo. W 1905 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Powieść ta jest uniwersalna bo odnosi się do korzeni kultury europejskiej. Nawiązanie do wiary, historii, do starożytności. Walka dobra ze złem. Została przetłumaczona na czterdzieści języków. Łączy fikcję z historią tak bardzo, że trudno ją rozerwa.
Dosłowne tłumaczenie tytułu brzmi „dokąd idziesz”. Nawiązuje do sceny gdy Piotr spotyka Chrystusa. Sugeruje on nam, że mamy się zastanowić dokąd my zmierzamy. Kieruje to również to ludzi współczesnych gdzie pośpiech i praca są na pierwszym miejscu. Zmusza przeciętnego człowieka do refleksji, zastanowienia się nad własnym życiem.
Świat starożytnego Rzymu to świat pogański. Mieli wiele bóstw, Nerona uważali za Boga. Ich wiara była powierzchowna, nie wyznaczała żadnych zasad i wartości. Najważniejszy był Zeus, modlili się także go egipskiej bogini Izis. Oddawali cześć cudzym bogom. Tolerowali religię Żydów, Jahwe, bo była to religia bardzo stara. Oni ją znali i nie stanowiła dla nich żadnego zagrożenia, nie obawiali się jej. Rzym był światem bardzo zróżnicowanym, zamieszkiwały tam różne narody, bogaci, biedni, wyzwoleńcy, zakładnicy. Rzymianie się wśród nich wyróżniali.