studia – uczelnie – akademia

Chrześcijański świat był młody. Ma kilkadziesiąt lat, żyją ludzie którzy widzieli mękę Jezusa (Piotr, Paweł). Ta wiara dopiero się rodzi. Rzymianie boją się chrześcijan, z niewiedzy chodzą plotki, że zatruwają studnie, ich obrzędy są dla nich nieznane i dlatego rodzą się różne dziwne pogłoski, które budzą w nich lęk. Nienawidzą ich, są zagrożeniem bo głoszą sąd boży, apokalipsę. Chrześcijanie żyli skromnie, biedni, skupiają się w najbiedniejszych dzielnicach, to są przeważnie wyzwoleńcy. W tym świecie wszystko wiąże się z Bogiem, są zdolni do wybaczenia najgorszym wrogom.

Jednym z chrześcijan był Piotr, który był fundamentem wiary, znał Chrystusa, był przewodnikiem, autorytetem, posiadał mądrość życiową, był jednym z apostołów. Głosił wielką miłość i naukę Chrystusa. Nikogo nie potępiał, nie oskarżał. W każdym człowieku widział dobro. Opuszcza chrześcijan w potrzebie, zwątpił. Sienkiewicz chciał pokazać, że Piotr jest człowiekiem, chciał pokazać, że ta religia prowadzi do czegoś innego niż tylko męczeństwo. Chrystus daje każdemu szanse naprawić swoje błędy. Paweł ginie śmiercią męczeńska. Ochrzcił Chilona. Głęboko wierzy i kocha Boga. Daje przykład innym. Jest postacią godną do naśladowania. Ligia była piękną kobietą, tak naprawdę miała na imię Kalina. Jej ojciec oddał ją jako zakładniczkę. Córka króla, była traktowana jak członek rodziny, żyła w dostatku. Była kobietą inteligentną, szybko uczyła się greki. Jest postacią wyidealizowaną. Siłą została odebrana Aurusą, razem z nią wyruszył Ursus. Kochała Aurusów. Przekładała dobro swoje nad innych.

Przed przemianą był odważny, waleczny, dobry patriota, kocha Rzym. Był bogatym patrycjuszem, rozpieszczony, typowy Rzymianin. Traktował ludzi przedmiotowo, porywczy, chciał traktować Ligię jak służącą, pożądał ją, dumny, nie potrafił kochać.

Podczas przebywania z chrześcijanami nastąpiła jego przemiana. Zauważył, że pomimo iż są biedni to są szczęśliwi. Ligia opiekowała się z nim i w końcu zrozumiał, że ją kocha. Po tym wszystkim przestał traktować chrześcijan jako sektę. Zmienił swój stosunek do służących, zaczyna zauważać innych ludzi. Postanawia nawet zostać chrześcijaninem. Gdy Ligia jest chora to ciągle w niej widzi piękną kobietę. Sienkiewicz pokazał, że miłość musi zmienić człowieka. Nie jest to typowa powieść tej epoki, bo za dużo w niej fikcji.