studia – uczelnie – akademia

Posts Tagged ‘Prospekt’

Wiersz można podzielić na dwie części. Adresatem jest Fryderyk Szopen, podmiot liryczny zna osobiście Szopena, podmiot wspomina czasy choroby Szopena. Podmiot odwiedza Szopena w domu. Pisze ten tekst by go wychwalić, uwydatnić. Szopen jako symbol poezji muzycznej, poeta fortepianu. Nazywa go mistrzem, geniuszem wiecznego Pigmaliona. Bóg kocha Szopena jako swoje dzieło. Szopen był związany z fortepianem, Szopen i muzyka to jedno. Jego muzyka była czymś wielkim, doskonała, prosta, harmonijna, do każdego dociera, odnosi się do bardzo ważnych wartości, takich jak Bóg, patriotyzm, polskość. Następuje tutaj sakralizacja muzyki. Występuje zapowiedź czegoś ważnego. Wdowy – symbol poległych. Podmiot mówi o tym jak fortepian Szopena został wyrzucony przez okno. Wyrzucenie fortepianu było jak pogrzebanie Szopena, jego twórczości. Chciano zabić polskość. Fortepian głosił Polskę, odwołanie do dawnej historii Polski, bo tak jak kiedyś się narodziło tak teraz się odrodzi. Fortepian porównany jest do myśli człowieka i do Orfeusza. Nawiązanie do rozbiorów Polski, aluzja do apokalipsy. Rosjanie nie szanowali muzyki Szopena, artysta jest doceniany po śmierci.

Podmiotem lirycznym jest pastylka na uspokojenie, reklamuje się by innych zachęcić do siebie. Odbiorcą są ludzie. Którzy stoją przed ważnymi wyborami. Jest lekarstwem na strach, jest lekiem na zło. Jeżeli zażyjemy ją to jesteśmy tchórzami, uciekamy. Jest porównana do Mefistofelesa. Ma kontrolę nad życiem człowieka. W tym tekście jest ukazana ironia bo niby on ma zachęcić do zażywania tabletek a na samym końcu mówi, że to jest złe. Ludzie współcześni nie szukają diabła, oni uciekają w narkotyki, bo twierdzą, że im to pomaga. Reklama kieruje naszym życiem. Faust sprzedał duszę Mefistofelesowi a współczesny człowiek sprzedaje duszę pastylkom